III.

DEDVCTIO AD LVDVM

PATER,  PROPINQVVS,  PHILOPONVS  ludimagister.

Pa.   Signa te sacro signo Crucis. Duc nos Iesu Christe sapientissime dementes, potentissime imbecilles. Quaeso, mi Propinque, tu qui es versatus in studiis litterarum, ecquis est in hoc gymnasio optimus institutor puerorum?
Pr.    Doctissimus quidem Varro, sed diligentissimus et vir probissimus Philoponus, nec eruditionis aspernandae. Habet Varro scholam frequentissimam et domi numerosum gregem contubernalium. Philoponus non videtur delectari turba, paucioribus est contentus.
Pa.    Hunc malo. Ellum in porticu gymnasii inambulantem. Fili, hoc est formatorium et quasi officina hominum et hic artifex formandi. Adsit tibi Christus, Magister. Aperi caput, puer, et flecte poplitem dextrum, sicuti es edoctus. Sta iam rectus.
Ph.    Prosperus sit nobis omnibus tuus adventus, ecquid rei est?
Pa.    Hunc filiolum meum ad te adduco, ut ex belua hominem facias.
Ph.    Dabo in eam rem operam sedulam. Fiet, revertetur ex pecude homo, ex nequam frugi et bonus. Id vero ne dubitaveris.
Pa.    Quanti doces?
Ph.    Si puer bene proficiat, vili; sin parum, caro.
Pa.    Acute hoc dicis et sapienter, ut omnia. Partiamur inter nos igitur hanc curam: tu ut sedulo instituas, ego ut benigne compensem tuam operam.