I. De re ortographica.
Ut verba facilius in lexicis reperirentur, ortographiam ad regulam thesaurorum Calonghi et Glare direximus. Exempli gratia:
Littus > LitusQuatuor > Quattuor
Pulcer > Pulcher
Jam > Iam
Seta > Saeta
Coelum > Caelum
Coena > Cena
Succus > Sucus
Quanquam > Quamquam
Commista > Commixta
Denuncio > Denuntio
Assumsi > Assumpsi
II. Nomina geographica.
Nomina geographica plerumque secundum Graesse et LNL emendavimus:
Antilles, -ium > Antillae, -arum (XIV, 433).Brazilia > Brasilia (I, 2).
Bristolia > Bristolium (XIII, 382).
Corragia Hibernorum > Corcagia Hibernorum (XIII, 382).
Dunquerca > Dunkerka (I, 1).
Jamaica > Iamaica (XIII, 382).
Ulyssipo > Olisipo (XIV, 412).
III. De signis diacriticis.
Newman per occasionem signa diacritica - id est praecipue correptionis et productionis signa - non ad planiorem uniuscuiusque vocis pronuntiatum vel lectionem reddendam sed praesertim ut verborum ambiguitates vitentur adhibet. E.g. decìdo distinguitur a decïdo, aut ablativus animä a nominativo anima. Hanc rationem servavimus. Eadem de causa Newman accentibus quoque usus est, et gravibus, ut adverbia notaret, et acutis, super et, quotienscumque etiam valet, et circumflexis, praesertim ut quartae declinationis genetivus casus denotaretur (Praefationem vide). In hac editione tantum accentus circumflexus servatur. Denique Newman interdum aliquod verbum lineola disiungit, ut tirones grammaticalia elementa in unum conflata perspicue deprehendant (e.g. co-oriri, ego-ne). Quamquam hoc usum est a Newman nec constans neque stabile factum, nihilominus cum occurrit servavimus (etiam hac de re Praefationem vide).
IV. Quae mutata sint.
Aucuparius > Aucupatorius (I, 17). Aucuparius non invenitur apud veteres, qui, ut idem exprimerent, voce aucupatorius usi sunt.
Cohorreo > Cohorresco (VIII, 213). Scilicet cohorreo est mendosum.
Consideo > Consido (XI, 314 et 317; XII, 356). Verbum temporale consido pro mendoso consideo substituimus.
Fasciculum > Fasciculus (VIII, 226). Est enim nomen masculinum.
Fructificus > Fructifer (III, 83).
Haedus > Haedulea (IV, 98). De hac re scripsit Dionysius Silvanus: "Quo melius pueros demonstret non omnia nomina quae in -us cadant masculina esse, Haedus saepe scribit FWN tamquam si femininum nomen esset - exempli causa haedus novissima - nam de haedis feminis considerate loquitur auctor noster. At nusquam alibi vidi hoc nomen generis feminini esse posse. Haedilla, autem, haedilia (Horatius, Carmina I, XVII, 9), haedulea leguntur. Itaque, ne imperiti in errorem inducantur, haedulea scripsi quandocunque de feminis loquitur. Peccavine? Et - quod maioris momenti est - erravitne FWN? Secundum Glare video nunc haedilla optimam esse formam huius vocis!..."
Inquiebam > Aiebam (II, 39). Antiquitus vox inquiebam non est adhibita.
Insecta, -ae > Insectum, -i (IV, 95). Iuxta Plinium Nat. XI, 1 et 108.
Insorpta > Hausta (I, 9). Verbum temporale insorbeo apud antiquos scriptores non invenitur. Verbo autem sorbeo participium perfectum deest. Itaque vocem hausta iuxta Ovidium (Fasti II, 294) praetulimus.
Pertigi > Perveni (VII, 170). Etiam vox pertigit mendosa videtur, quia perfectum verbi temporalis pertingo apud veteres scriptores numquam invenitur.
Praesessurum (esse) > Consulturum (esse) (XIII, 395). Verbo temporali praesideo apud antiquos scriptores modus infinitivus futurus deest.
Resarcivi > Sarsi (XIV, 401). Etiam perfectum verbi temporalis resarcio a veteribus numquam est in usum receptum.
Reticula > Reticulum (VI, 139 et 141). Est enim nomen neutrum.
Superbivi > Gloriatus sum (V, 116). Perfecto verbi temporali superbio veteres scriptores numquam usi sunt.
Verriculum > Everriculum (VI, 154). De hac re Dionysius Silvanus: "Tandem dicam me verriculum in everriculum correxisse (Angl. drag net, seine net), ab everro (ex + verro): plane erravit Newman cum Servio (ad Verg. Aen. I, 59)."
Zingiberim > Zingiber (IX, 259). Apud veteres hoc verbum aut est generis neutri aut est indeclinabile.
V. Verba Graeca.
Tria verba Graeca imaginibus redduntur:
* 
(VI, 149).
* 
(Glossarium, s.v. Insectum)
* 
(Glossarium, s.v. Otides)