Erasmus Roterodamus - Colloquia familiaria

 

L.


APROSDIONUSA [1]

sive

ABSURDA


 

ANNIUS,  LEUCIUS.

An.   Audio te interfuisse nuptiis Pancratii et Albinae.
Le.   Nunquam antehac infelicius navigavi, quam hoc tempore.
An.   Quid ais? tantam fuisse hominum frequentiam?
Le.   Nec unquam mihi vilior fuit vita, quam id temporis.
An.   Vide quid faciant opes. Ad meas nuptias pauci convenirent, idque tenues.
Le.   Vix fueramus ingressi pelagus, ortus est ingens turbo.
An.   Narras deorum coetum. Totne aderant viri principes, tot matronae nobiles?
Le.   Boreas dissecuit velum, dissectumque dissipavit.
An.   Desponsam novi. Nihil fingi potest venustius.
Le.   Mox fluctus revulsit clavum.
An.   Idem videtur omnibus. Nec sponsus admodum illi cedit, ut aiunt, formae gratia.
Le.   Quid animi censes nobis illic fuisse?
An.   Sane rarum nunc est virgines nubere.
Le.   Remigandum nobis erat.
An.   Dotem vix credibilem narras.
Le.   Ecce mox aliud malum.
An.   Cur puellam nubilem commiserunt tam feroci?
Le.   Apparuit piratarum navis.
An.   Profecto sic est: in multis nequitia supplet aetatem.
Le.   Ibi nobis geminum fuit bellum, alterum cum mari, alterum cum praedonibus.
An.   Hui tantum donariorum [2]? Interim pauperibus nemo dat festucam.
Le.   Quid? cederemus? Imo desperatio vitae addebat animos.
An.   Vereor ne sint steriles nuptiae, si vera praedicas.
Le.   Imo iniecimus harpagones.
An.   O rem novam! ante nuptias gravida?
Le.   Si spectasses eum conflictum, fatereris, me non esse foeminam.
An.   Ut audio, coniugium hoc non solum ratum est, sed etiam consummatum.
Le.   Insiluimus in navim piraticam.
An.   At demiror, te vocatum alienum, me praeterito, qui tertio propinquitatis gradu sponsae patrem contingo.
Le.   Ipsos in mare praecipites dedimus.
An.   Vera praedicas; infelicium nulli sunt affines.
Le.   Quidquid erat praeda, inter nos partiti sumus.
An.   Expostulabo cum puella primo quoque tempore.
Le.   Mox exorta est subita tranquillitas: dixisses esse Alcedonia [4].
An.   Si illi res est, mihi est animus. Nihil moror illius benevolentiam.
Le.   Ita pro una duas naves in portum deduximus.
An.   Indignetur, qui alit.
Le.   Quo eam rogas? In templum, veli partem dicaturus divo Nicolao [5].
An.   Hodie non est liberum mihi: nam ipse domi convivas exspecto; alias non excusabo.

 


Succincta difficiliorum explanatio

1. OÙdn prÕj DiÒnuson Nihil ad Bacchum, nihil ad rhombum, ad rem praesentem; nihil ad chordam oÙdn prÕj tn cord"n; de his qui longe discrepant ab eo, quod spectatur. Alter nimirum in hoc dialogo loquitur de cepis, alter de allio respondet: Annius de nuptiis, Leucius de navigatione.

2. Donorum, munerum nuptialium, gameliorum, anacalypteriorum.

3. Perticas adunco ferro praemunitas, quibus navis tenetur.

4. Dies sunt sereni, quibus mare tranquillum et pacatum est.

5. Rei maritimae Patrono, cuius collega est Christophorus ille gigas.


Retro